Camino San Salvador 2018

Vannacht redelijk geslapen en weer vroeg op. De hospitalera van de albergue, die ook eigenaresse van de Casa Rural is, zou alles voor het ontbijt klaar zetten zodat wij het zo konden pakken en zij niet zo vroeg  op hoefde te staan. Ze woonde in het huis ernaast dus zover zou dat ook niet zijn als ze wel zou moeten komen. Tijdens het ontbijt bedachten wij ons dat we helemaal geen stempel van dit dorp voor onze credencial hadden gekregen. Normaal gesproken liggen deze stempels altijd onder de bar en na goed zoeken hier in deze bar vonden we de stempel die we moesten hebben. Opgelost.Om kwart voor acht gingen we op pad. De buikpijn van Bas was weer wat gezakt en voelde zich wat beter. Het was mooi helder weer maar aardig fris. We wisten dat we het al gauw aardig warm zouden krijgen want gelijk na vertrek uit deze slaapplek ging het berg-op. We gaan het gebied van de wolf en de bruine beer in. Er leeft hier in de Cantabrische bergen van Castilla-y-Leon een grote groep bruine beren die zich af en toe laat zien. Niet geheel ongevaarlijk want ze zijn ook nog aardig groot. Misschien zien we er wel een. De weg bleef maar stijgen en stijgen en gelukkig was het helder weer en konden we mooi ver kijken. Prachtige uitzichten op de Picos de Europa. Sneeuw bedekte bergen rondom. Na een tijdje kwamen we boven bij het Crucero de San Salvador op 1448 meter en even verder liepen we zelfs in de sneeuw. Kleine stukjes grond bedekt met een 30 cm sneeuw maar verderop op 1572 meter op de Canto la Tusa werd het al grotere en langere stukken waar we doorheen moesten. Heel snel werd het meer bewolkt en zagen we bijna geen hand voor ogen meer. We moesten er niet aan denken dat we hier zouden kunnen lopen in harde regen of onweer. Je kan geen kant meer op dan. Na deze top ging het natuurlijk ook weer naar beneden en wel gelijk 500 meter berg-af. Lekker voor de knieën. Beneden aangekomen gelijk naar de albergue van Pajares - een klein dorpje - gegaan waar we werden ontvangen door Marisa, onze kok voor vanavond :-). Een redelijke albergue, schoon en genoeg douches. 
Al met al vandaag een prachtige route waarin veel werd geklommen. Prachtige vergezichten en ook nog in de sneeuw gelopen. Onderweg geen gelegenheid voor koffie of zo dus alle meenemen. Vóóraf bellen naar Pajares dat je er aan komt zodat ze eten voor je in kunnen kopen. Er is daar niets te koop.
Geen bruine beren gezien :-(

Sneeuw2