Camino Frances 2014

In mei 2014 heb ik de Camino Frances, een lange pelgrimsroute vanaf Frankrijk naar Santiago de Compostela, gelopen. Omdat vanaf huis lopen me te ver was qua tijd besloot ervoor te kiezen om vanaf Saint Jean Pied de Port te vertrekken, een klein dorpje dicht tegen de Spaanse grens en tegen de pyreneeën aan. 775 Kilometer vanaf daar tot aan Santiago en dan nog een 120 km erbij naar het "einde van de wereld", Finisterre - via Muxia. De Camino Frances loopt vanaf Frankrijk via Pamplona, Burgos, Leon en Astorga naar Santiago de Compostela. Dit in tegenstelling tot de Camino del Norte die noordelijk langs de atlantische kust loopt. De meesten die niet vanaf huis vertrekken starten in St. Jean-Pied-de-Port, in Frankrijk net vóór de Pyreneeën. (zie onder). Het is zeker niet de rustigste camino om te lopen. Het is hier erg druk. In deze tijd van het jaar starten er in Sain Jean gemiddeld 300 pensen per dag deze camino. In de loop van de eerste twee weken vallen er veel mensen af vanwege lichamelijke redenen of omdat men geen tijd meer heeft - deze tochten worden ook wel in gedeelten gelopen - maar over het algemeen heb je over een dag gezien toch wel aardig wat mensen om je heen lopen. 's Avonds komt dat allemaal goed, iedereen is in de gelegemheid een bedje te vinden want er zijn slaapplaatsen genoeg op deze route.

Van oorsprong zijn dit pelgrimsroute's. Dit is dan ook voor veel mensen de motivatie om deze route(s) te lopen, het religieuze of spirituele er achter. Ik ben niet gelovig, zit niet "op slot in een bepaald gedeelte van mijn leven", heb geen tijd nodig om over een bepaald onderwerp lang na te denken maar vind wandelen gewoon leuk en helemaal als ik dat in een mooie omgeving kan doen.

Terugkijkend heb ik genoten. Ik heb ontzettend veel plezier gehad ondanks de lange afstand en de eerste week die ik in de regen heb gelopen. Ik heb leuke mensen ontmoet, mooie natuur gezien, prachtige dorpjes en steden bekeken. Kortom, het was de moeite waard en zeker niet de laatste keer!

 

Route vanuit Frankrijk


 

Vanmorgen in alle vroegte om 04.30 uur van huis vertrokken naar Brussel-Charleroi. Dit vliegveld ligt een 60 km onder Brussel. Omdat het toch nog een 300 km rijden is zo vroeg vertrokken om overal de spits te vermijden. Om half acht kwamen we dus aan, koffietijd dus.
Na een uurtje koffie afscheid genomen en de bagage afgegeven waarna het lange wachten begon. Na een poosje kwam Biarritz op het bord en zag dat het er 13 graden was.
Anderhalf uur vliegen en mooi op tijd aangekomen in Biarritz. Altijd mooi prachtig weer in Spanje, behalve nu natuurlijk. Wat een slecht weer zeg, alles blank. Buiten het vliegveld stond de taxi van express bouricot te wachten en ik was dus mooi op tijd in Saint Jean Pied de Port.
Bij Beilari aangekomen bleek dat het al aardig druk was. Niet alleen in deze hostel maar in het hele dorp. Allemaal wandelaars en fietsers, hele dorp is er vol mee? Er werd me uitgelegd, waar alles was en hoe laat er opgestaan werd En heel belangrijk: hoe laat het stil moest zijn. 2200 uur dus slapen gaan, dat zijn nog eens tijden.
Mijn kamer werd me gewezen en ik lag samen met Albert, een fietser vanuit Nederland, op een kamer. Keurig netjes allemaal!
Bedje opgemaakt en vanavond om half acht wordt er gezamenlijk gegeten. Het zal me benieuwen!genoeg
Voordat we aan konden schuiven waren er eerst nog wat plichtplegingen, met z'n allen aan een grote tafel en lekker gezellig praten over hoe we heten, wie we zIjn en waarom je loopt. Juist, het duurde dus nog wel even voordat we konden gaan eten. 5 Australiers, 2 Duitsers, 1Amerikaanse en 6 Nederlanders hebben heel wat te vertellen als je ze de tuid geeft :)
Eindelijk eten, groentesoep, Baskische variant met veel aardappels, wortels en ik meen dat er ook bloemkool doorheen dreef. Daarna een soort quiche maar dan dunner. Pizzabodem met spinazie afgedekt en iets er tussen. Ik weet niet wat maar was wel lekker en een toetje van vla met koekjeskruimel er over. En niet te vergeten 5 grote flessen rode wijn er bij. Kortom, heerlijk gegeten!
Nog wat nagekeuveld en daarna naar bed. Klokslag 2200 uur was het stil in huis. Albert snurkte gelukkig niet! :-)

Vannacht heeft het heul veul geregend en veel onweer. Omdat we zo vroeg naar bed gingen was ik om 0100 alweer klaar wakker. Moest wel even nadenken waar ik ook alweer was :-) ik denk dat ik een uurtje later weer in slaap ben gevallen want voelde me vanmorgen om half 7 best wel uitgerust. Ik had het voordeel dat ik vanmorgen geen haast had want ik blijf hier nog een dagje. Kwam wel goed uit want hoorde al dat het spits was bij de douche en toiletten. 

Om 0700 toch maar opgestaan want ik moest wel voor half 8 gegeten hebben. Hele bubs dus weer aan tafel, sommigen waren al weg, en maar weer happen.
Ik besloot om na het eten de buurt maar eens te verkennen en te kijken hoe het eerste stuk van de route was. Na een half uurtje wandelen kwam ik de twee dames uit Doesburg en Tolkamer tegen en ben met hen een eindje de bult op gelopen. Toch wel een stukje steiler als op de Posbank hoor en dan had ik nog geeneens mn rugzak bij me :-) Maar goed ik moet niet klagen, mijn keuze om een dagje langer te blijven was een goeie. Vandaag is bar slecht weer voorspeld en donderdag klaart het op!
1 km voor Orrison ben ik omgedraaid en weer teruggegaan naar het dorp. Het was erg mistig en regende af en toe flink.
Verder vermaak ik me vanmiddag wel En vanavond is weer hetzelfde ritueel als gisteravond. Morgen dus mn eerste loopdag naar Roncevalles en zal me vanaf daar mogelijk weer melden!
Buen Camino!

Gisteravond laat kwam kwam er nog een Noor op de kamer, hij zei niet te snurken. Nooit een Noor geloven, hele nacht wakker gelegen en maar 2 uurtjes geslapen. 

Ik werd met verhoging, rillerig, pijn in de buik, misselijk en hoofdpijn kortom prima start. Met moeite een kop koffie opgedronken met twee stukjes stokbrood. Op pad!
Dorpje uit, zelfde weg als ik gisteren al gelopen had maar nu met rugzak van ruim 14 kg. Hoger op de berg werd het steiler, de wind trok wat aan en er kwam al wat bewolking. Na een tijdje stopte het met waaien en begon het te stormen ook de weg werd zo steil als ik het nowakker g nooit had gezien. Het was zelfs zo er dat er na Orrison iemand van de weg af was gewaaid, een Canadese die ook in mijn hotel zat. Later hoorde ik van haar zuster dat ze 4 hechtingen, gebroken sleutelbeen en schrammen had. Ze is na behandeling ook naar huis gegaan.
Verderop de berg begon het steeds harder te waaien. Sommige fietsers met ATB fIetsen namen ook deze route maar werden gewoon omgewaaid. Ik heb stukken gehad waar ik 5 minuten over 100 meter deed want je kwam niet vooruit door de wind en de steile weg. Na veel ellende ben ik uiteindelijk toch op de top van de berg gekomen. Wat een prachtig uitzicht zeg, jammer van het slechte weer want het was inmiddels gaan regenen. Werd het nog koud ook zeg!
Boven op de top ontmoette ik een Duits stel waarmee ik naar beneden ben gelopen. In Roncesvalles sliepen we in het klooster, ook het enige waaruit het dorp bestaat samen met een cafe en een restaurant. Daar aangekomen bleek het hoofdgebouw al vol te zitten en wij waren de eersten die in het oude gebouw sliepen. Slaapzaal met plm 100 bedden En een helemaal gerenoveerde toiletgroep in de kelder. Ik ben in mn leven nog nooit zo moe geweest als daar. Ik ben op bed gaan liggen en gelijk in slaap gevallen. De Duiters hebben wakker gemaakt. Omdat er
Ook gegeten moest worden. Savonds een pelegrino menu genomen in het restaurant, vis of eendepoot met gebakken aardappels en soep vooraf voor €9. Was nog wel te doen dus.
Heerlijk geslapen die nacht zonder snurkers.

Vandaag wakker geworden en het regende al. Regenen is eigenlijk niet het goeie woord want je kon de overkant van de straat nietmeer zien. Toch maar op pad gegaan. In het eerste dorpje was een cafeetje waar je voor een paar euro een ontbijt kon krijgen. Hier dus maar een kop koffie en een croissaant genomen. Lekker, net vakantie :) ook maar een sandwich voor onderweg meegenomen. In het volgende dorp zijn de Duitsers weer geztopt omdat zij last van de knie had. Ik ben verder gezwommen. ehh gelopen. Toen we uit de bergen kwamen, bij Zubiri, brak de zon door. Binnen 10 minuten was het strak blauw en heerlijk warm. Was ook wel nodig want had zelfs het water in de schoenen staan. Vandaag hebben we alles behalve sneeuw gehad, regen, hagel, zon, wind, bergen, zelfs door een beek moeten waden om dat ie door de. regen zo breed was geworden. Na een uurtje aangekomen in Larrasoana en een bed gekregen in albuerge Pelegrino en maaltijd geboekt in het enige restaurant. 

Morgen naar Pamplona en hopen dat er vannacht niemand snurkt :)

Gisteravond gegeten in Lorrasoana. Het was maar een klein dorpje met 2 albergues (overnachtingsplekken voor pelgrims) en een restaurant. In deze restaurants wordt dan een pelgrimsmenu geserveerd wat doorgaans erg goedkoop is. Ik begin toch een vermoeden te krijgen dat het samenhangt met het geserveerde voedsel. Nou voelde ik me al niet lekker maar als je dan een menu voorgeschoteld krijgt wat begint met knoflooksoep dan heb ik mijn portie al gehad.  Ik heb dus maar gevraagd of ze ook iets van sla hadden en ja hoor, aards eten hadden ze ook! Hierna kwam er een beef-goulash. Ik heb 3 stukjes geproefd en kwam eigenlijk tot de conclusie dat het meer iets voor Isa zou zijn. nou ben ik niet helemaal eerlijk en mss was het allemaal wel lekker, ik voelde me nog steeds niet goed. Het toetje was wel lekker,een magnum ijsje en zat nog in de verpakking dus konden ze niets aan verklooid hebben :)

Vandaag een korte route via Pamplona naar een dorpje 3 km daarbuiten. Cizur Manor, oud dorpje met 2 albergues. De route vandaag was wel leuk, overwegend bergaf, na een uurtje lopen ontbeten in een cafe om half negen, lekker geroosterd stokbrood met boter en jam. Daarna weer verder op pad, richting Pamplona. Daar aangekomen bleek er eoa wielertoer of zoiets aan de gang te zijn want de hele oude stad was afgezet met linten, zodanig dat ik alleen mn route kon lopen. Vond het eigenlijk wel prima want in een keer zoveel mensen om me heen stond me eigenlijk ook niet aan. Trouwens wel een heel mooie oude stad daar! 

In Pamplona ben ik met een Ier opgelopen naar het dorpje waar we zouden gaan slapen. Onderweg vertelde hij, Rob, me al dat vanavond de CL finale is. Als je me zou vragen wat voor dat het was zou ik het niet weten. Hij gaat alleem maar slapen op een plek waar tv is :) Bij de eerste albuerge aangekomen waren we al bijna ingeschreven totdat bleek dat er geen tv was en alles stil moest zijn. We hebben daar de gastvrouw bedankt en nog een prettige dag gewenst. Nou stond het niet in het boekje maar er is er nog een in dit dorp, Albergue maribel roncal, een hemel op aarde. Om 1300 kwamen we hier aan en daar zat Maribel, jaartje of 70, en ja ze had tv en als we de hele nacht wilden kijken was ons probleem. Prachtige douches, mooie tuin, internet, wifi, wat wil een Pelgrim nog meer :) hier tegenover zit een vleesrestaurant waar ze steaks hebben waar je over struikelt. Dat wordt straks dus nog wat. 

Nou ik ga me voorbereiden op de avondmaaltijd. Net de wasmachine aangezet en ook daar maar even op wachten.  Morgen weer verder want alles gaat nog prima, geen last van spieren en blaren. 

P.s. Isa is mijn kat :)

Nog even terugkomen op gisteravond, we gingen naar het restaurant om te eten en besloten a la carte te eten. Was wel weer een keer tijd. We hadden al gezien dat ze heerlijk dikke biefstukken hadden en dus maar besteld. Rob (de Ier) en ik beiden de entrecoTe dus maar genomen en jonge jonge wat was ie lekker :)Na het eten weer terug om bij te komen En naar de CL finale te kijken. Hele leuke avond gehad met duitesers, z-koreanen, australiers, canadezen en ieren. Ook fransen maar die zijn niet te verstaan en overigens ook niet zo gezellig.

Vandaag voor de verandering maar weer eens in de regen gestart. Rob was eerder wakker en al vertrokken. Dorp uit en ja hoor hadden ze daar weer een berg neergelegd, niet zo hoog maar de opgang wel kort zodat het aardig steil was. Toe maar weer dan. Boven aangekomen stonden daar de stalen beelden die wandelaars/pelgrims voorstelden. Mooi om te zien. Boven nog even staan te praten met 2 fietsers uit Duiven en toen maar weer verder gegaan. Rest van de dag was bergaf en vlak. Rustig aan de dag uitgelopen door een mooi landschap van akkers en bij albergue Apostel aangekomen. Ook weer een mooi plekje om te slapen, boven op een berg in een oude omgebouwde sportzaal. Prima bedden en mooie douches. We konden er ook eten maar zijn eerst de stad ingegaan om tapa's te eten, heerlijk! Na het eten noge even met skype naar huis gebeld wat prima ging en daarna naar bed toe, moe! 

Tot morrege.