Camino Finisterre 2014

Na een middagje rondzwerven in Santiago en een rustige nacht in Roots amd Boots zijn we dus vanmorgen weer op pad gegaan. Via Negreira, Olveiroa en Muxia willen we naar Fisterra. Hierna ga ik met de bus terug en Ko lopend terug naar Santiago. 

Vanmorgen dus om 0700 uur vertrokken en liepen al gelijk tegen een berg aan. Toch wel aardig hoog en bleef maar stijgen. Onze beenspieren zijn al zover gegroeid dat het geen probleem meer oplevert. ) Hierna door een aantal kleine dorpjes gekomen waar weinig te beleven viel. Het is hier anders als op de camino. Minder dorpjes en minder te krijgen omdat er minder winkels zijn. Het lijkt trouwens wel of de zon steeds sterker en warmer wordt. Vandaar dat we vanmiddag maar hebben besloten om niet verder te lopen. Voor vandaag wel weer genoeg gelopen. Vanavond twee wedstrijden kijken in het cafe an dan gauw weer naar bedje toe :)

Tot morgen! 

Het is toch wel aardig afzien hier. Onderweg zijn er weinig bar's of restaurants om even te gaan zitten. Dit waren we wel gewend, na een uurtje lopen ergens zitten om te ontbijten met een lekkere kop koffie. Dat kan je hier wel vergeten. Minimaal 2 uur lopen en dan maar hopen dat ze wat te eten hebben. Maar goed, ff wennen. Wat ook wennen is is de zwaarte van de loopdagen op dit stuk. De dagen op het stuk naar Muxia, Fisterra zijn gemiddeld zwaarder als op de Camino. Tegenvallertje dus! 

Vandaag dus een pittige route van hoog naar laag en dan 32 km lang. Wel een mooie omgeving hier trouwens. Mooie natuur wel jammer dat het begint te bewolken en wat frisser wordt. Hopen dat het morgen droog is!

Zoals gewoonlijk weer kort nadat het licht wordt op pad gegaan. Wij nemen de omgekeerde route omdat we vinden dat je niet vanaf het "einde van de wereld" ergens anders heen kunt lopen vandaar dat we dus eerst naar Muxia gaan. We hebben ons er al helemaal op ingesteld dat er onderweg veel minder te krijgen is als op de Camino Frances gewoon omdat niet alle dorpjes een winkel hebben. Meestal lopen we in de ochtend eerst een uurtje of wat langer en gaan dan ergens ontbijten. Dat kan je hier wel vergeten want dan heb je 's middags nog niks gehad. Zelf dus dingen meenemen, stokbrood, blikjes tonijn en dat soort spullen. En water, minimaal 2 liter per dag.
Deze route's zijn echt zwaar. Alle 4 zijn ze 30 km per dag en veel meer heuvelig als de andere camino. Weer even wennen dus!
In Muxia aangekomen zijn we op zoek gegaan naar een albergue. Op straat werd ik aangesproken door een mevrouw en begreep dat ze vroeg of we een slaapplaats zochten. Nou, ja dus, zij had een appartement aan de waterkant en dat konden we wel huren voor een of meerdere nachten. Prijs was ook wel aardig dus zijn we maar even gaan kijken. Mooi appartement, slaapkamer en slaapbank in de woonkamer en mooie badkamer voor €15 pp. Hebben ee dus maar gedaan :)
Na douchen en de dagelijkse was naar de kerk bij de vuurtoren gegaan. Prachtig, net als in de film maar ook deze staat in de steigers. Op 24 december jl is de kerk afgebrand, er is niets van de inhoud overgebleven Alleen de muren stonden nog overeind. Hierna de Muxiana, getuigschrift van deze route, opgehaald en heerlijk wezen eten.

Finisterre wordt op veel verschillende manieren geschreven maar het komt er allemaal op neer dat "het einde van de wereld" wordt bedoeld. De Romeinen hebben het hier deze naam gegeven ws omdat het zo afgelegen was. Als je richting vuurtoren loopt kom je daar ook een hectometer paaltje tegen waar 0,0 km op staat. Iets verderop staat tussen de rotsen een kruis en dit is samen met het hm-paaltje voor veel lopers het einde van hun tocht. Bij dit kruis wordt ritueel wat kleding verbrand wat ook wel te zien is aan de zwarte brandplekken op de rotsen. Eindelijk aangekomen dus. Niet meer lopen vanaf dit punt, heerlijk, kan het me bijna niet voorstellen. Na 900 km hoef ik morgen niet meer mn voeten af te plakken en op pad te gaan. Morgen met de bus naar Santiago en vanaf daar na 2 nachten naar Porto waarna ik terugvlieg naar huis. Als ik thuis ben zal ik een afsluiting schrijven maar op voorhand kan ik al wel zeggen:
Het einde van een prachtige tocht!