Camino del Norte 2017

Eindelijk dan aangekomen. Voor mij is het dan onderhand een routine geworden, ik kom hier voor de derde keer aan. Voor anderen is het een hele belevenis. Aankomen, naar het pelgrimsburo dan naar het plein om vervolgens naar het hostel Roots and Boots te gaan waar ik altijd slaap. Leuk dat het personeel je nog bij naam kent van vorige keren! Even douchen en dan naar het plein vóór de kathedraal. Hier zie je op het plein treurige mensen en mensen met betraande ogen maar ook veel blije gezichten. Veel zijn er blij het gehaald te hebben en veel zijn bedroefd dat het afgelopen is. Ook zijn er mensen die lopen en ziek zijn die hier een hoop hebben om beter te worden. 

Het oude centrum van Santiago is één grote pelgrimsoptocht. Ontzettend druk van smorgens vroeg tot savonds laat. Deze camino zijn er opvallend veel Duitsers, niet alleen op de Norte maar hoor het ook van andere paden zoals de Frances en de Portuguesa. Onduidelijk is het hoe dat komt. Het boek van Hape Kerkeling is ook al een jaar of 10 oud dus daar kan het niet aan liggen maar opvallend is het wel. 
Mensen vragen mij wat deze tocht mij gebracht heeft. Tsja, das een lastige. Ik loop hier niet spiritueel of kerkelijk maar omdat ik graag loop, het is hier mooi en de mensen zijn vriendelijk. O ja, als Nederlander ook niet geheel onbelangrijk; het is ook niet duur :) Natuurlijk heb je tijdens het lopen veel tijd om over dingen na te denken maar het is niet de reden om hierheen te gaan, meer een bijkomstigheid. Dus nee: ik heb me niet voorgenomen een beter mens te worden want dat ben ik al :)
De Camino del Norte dan: een route van 820 km waarvan er verschillende beelden in mijn geheugen zijn achter gebleven. Heel veel regen. Het ergste waren de drie dagen achter elkaar dat ik in de regen liep. Je kunt niet wassen want de was droogt niet dus alles hangt aan lijnen in kamers en ook de kamers en zelfs de slaapzak wordt nat. De eerste week tot Bilbao veel heuvels op en neer. Vanaf een 300 meter strak naar zeeniveau en dan weer terug naar 300 meter en dat een paar keer per dag. Prachtig mooie stranden met mooi zand en veel kliffen. Mooie steden als San Sebastián, Guernica, Bilbao en veel kleinde dorpjes. Vooral in de kleine dorpjes ontzettend aardige mensen. Dorpjes waar je nog begroet wordt op straat wat bij ons niet meer zo normaal is. Lekker eten onderweg, piementos de padron, heerlijk vlees hier, heerlijke chorizo en kazen maar ook de de rioja niet te vergeten. Zit dit te schrijven met een heerlijke schaal albóndigas y una copa de vino tinto :) Kom hier dus niets te kort! Ook veel mensen zie je hier komen en gaan. Mensen die de hele 820 km bij je in de buurt blijven lopen maar ook die je maar een paar dagen ziet. Die ziek worden en naar huis gaan of twee of meer dagen op één plaats blijven om te herstellen en dan de bus of trein nemen om de tijd in te halen en ineens weer naast je lopen :) De zogenaamde Alsa pelgrims, de lokale busmaatschappij. Mensen die begonnen zijn in Irun maar ook onderweg ingestapt zijn zoals Bilbao, Santander en Gijon. Zelfs mensen die vanaf Nederland komen lopen. Maar allemaal lopen ze, grotendeels. Mensen met rollators, één been, blinden noem maar op maar allemaal lopen ze naar beste kunnen en komen nog aan ook! Verderop in het laatste deel van de route waar je weer in Galicië komt loop je weer de typische bossen van deze provincie in. Bossen die doen denken aan Engelse paden en bossen uit middeleeuwse films, paadjes met stenen langs de zijkant overgroeid met mos, ingevallen stenen huisjes overwoekerd met struiken en mos. Het lijken wel scenes uit films van Harry Potter. Heel mooi!
Kortom: een prachtige route die ik niet nog eens zal lopen. Het laatste om de eenvoudige reden dat ik niet van heuvels hou ondanks dat het een prachtige route is! Morgen, op maandag, rechtstreeks met Vueling vliegen van SdC naar Amsterdam en vanmiddag nog even een kop koffie drinken in de huiskamer der Lage Landen, een "nederzetting" op de eerste verdieping boven het pelgrimsburo, weer even Nederlands praten.
Rest mij nog te zeggen: Loes, bedankt! Dat je thuis de boel op de rails hebt gehouden en de ondersteuning op afstand, anders was dit niet mogelijk geweest!