Camino del Norte 2017

Dit jaar ga ik de Camiono del Norte lopen. Een tocht langs de kust van Irun, aan de oceaan tussen Frankrijk en Spanje, naar Santiago de C. De boekjes zijn al thuis afgeleverd. Om zelf mee te nemen is dat dit jaar van Rother, Camino del Norte en om thuis te laten van Cicerone, The Northern Caminos. Het boekje wat ik thuis laat is voor mijn vrouw. Het is leuk om mee te kijken in een boek waarheen ik ga en wat daar te doen is. Voor mij ook makkelijk om thuis te vragen om even wat op te zoeken wat mogelijk niet in mijn gids staat. 
Deze route gaat langs steden als San Sebastian, Bilbao en Santander en volgt voor het grootste gedeelte de kustlijn. Bij Ribadeo zakt de route zuidelijk om af te buigen naar Santiago de C. Hij sluit daar voor een dag of drie aan op de Camino Frances. Ik heb absoluut geen zin om op deze route terecht te komen. Veel te druk en massaal. Dus heb ik besloten om bij Vilalba (bij het zwarte streepje op de foto hieronder) westelijk af te buigen en naar Betanzos te lopen waarvandaan de Camino Ingles loopt die van Ferrol af komt. Dit is een afstand van plm 60 km en mooi in het midden, in een gehucht Restrebas is een B&B dus die zal ik dan tegen die tijd moeten boeken. Twee vliegen in één klap, de Norte en de Ingles gelopen :)
Ik vertrek 27 augustus met een nacht in het Ibis op Schiphol en vlieg de 28e naar Bilbao. Dan met de bus naar Irun waarvandaan ik de 29e 's morgens start. Ik ben uiterlijk 8 oktober weer terug!

** Uiteinelijk is het niet de Ingles geworden. De B&B die in de doorsteek lag was niet geopend en verder was er niets op deze route. Uiteindelijk dus toch maar de route richting Arzua gelopen. Wat een mensenmassa daar zeg, verschrikkelijk!!

Norte

Nou, op pad dan maar. Eindelijk is het zover en kan er aan de Norte begonnen worden. Gisteravond door mijn lieftallige echtgenote naar Badhoevedorp gebracht waar ik een nachtje in het Ibis heb geslapen. Ik moet om 09.15 vertrekken en het leek mij beter om niet op maandagochtend richting Schiphol te gaan rijden. Een nacht daar slapen is wel zo rustig. 

Op maandagochtend rustig met de bus naar Schiphol gegaan en daar al op tijd aanwezig. Ik had geen zin in een ontbijt want ik had me de avond ervoor al misdragen aan een hamburger wat een hele maaltijd bleek te zijn. Zat dus nog een beetje vol. Op Schiphol met de KLM ging alles heel vlot. Vliegtuig kwam aan, een schoonmaakploeg werd er doorheen gejaagd en wij konden instappen. Een kwartier later vertrokken we al. Nog nooit zo vlot meegemaakt. Kwart over 9 in de lucht en om 5 over 11 al in Bilbao. Vanaf daar met de bus naar het centrum en daar de bus opzoeken naar Irun.  En dat was het probleem van de dag. Normaal zou deze om 14.05 vertrekken maar dat werd een uurtje wachten. Ach, een uurtje later maar. ????

In Irun de albergue opgezocht en dankzij de Garmin snel gevonden. In eerste instantie lag ik alleen op een kamer maar nu, na het eten, blijkt dat de kamer vol licht met nog 7 man/vrouw erbij. Druk is het hier! Niet alleen hier bij het slapen maar ook Irun, drukke stad. In de stromende regen en onweer teruggelopen want om 2200 gaan de lampen uit en wordt er geacht dat er geslapen gaat worden. Ben er wel aan toe nu! 

Wat te verwachten was gebeurde dus ook, vanaf 0600 tot 0800 kon er ontbeten worden en ja dan moet je dus om 0500 al opstaan. Dat ligt niet in mijn aard dus maar lekker blijven liggen tot 0700, das vroeg zat. Voordeel is dan wel dat douche en toilet dan allemaal vrij zijn :)
Als laatste de albergue verlaten en de route opgezocht. Al gauw kwam er een punt in de route waar twee kanten pijlen op stonden, rechtdoor en linksaf. Achteraf bleek dat de mensen die rechtdoor waren bpgegaan ruim een half uur omgelopen hebben. Leve de Garmin die mij linksaf wees. Daar al gauw eenpark in. Veel vogels, eenden, ooievaars, reigers, kikkers en mensen die een visnet van ongeveer 50 meter leeg waren aan het halen. Vogeltjes werden er gevangen! Zal wel lekker zijn?!
Hierna richting Pasajes San Juan gelopen. Allemachtig wat een route, aan de ene kant 200 meter de berg op en aan de andere kant weer naar beneden. Erg hoor, zo nog niet meegemaakt. In Pasajes het pontje genomen. Op het pontje begon het al te regenen, een pikzwarte lucht hing al boven het dorp. Aan de overkant een terrasje met overkapping opgezocht en gelijk maar een broodje tonijn genomen. Hierna dacht ik dat ik alles gehad had maar het kon nog erger. Aan de overkant aangekomen moest er natuurlijk nog wel vanuit het baaitje naar boven gelopen worden. Daar hadden ze trappen voor gemaakt en net iets te hoog voor een normale stap. Bij 221 ben ik gestopt met tellen want ben nog nooit zo kapot geweest. Een dikke 180 meter met trapjes omhoog met een zon die weer was doorgebroken in de rug, heerlijk. In eerste instantie wilde ik in Pasajes overnachten maar die albergue ging pas om 1600 open, daarna viel de keuze op de jeugdherberg vlak voor San Sebastián maar die was vol. Toen maar doorgelopen naar de albergue in San Sebastián en dat bleek geen slechte keus. Donativo en 80 meter van het strand af. Het lijkt wel vakantie :)

Gisteravond in San Sebastián de oude stad bekeken met een stel anderen. Mooie stad, erg druk en een beetje mondain. Heerlijk tapas gegeten in een klein restaurantje. Op tijd weer teruggegaan want om 2200 gaat de deur van de albergue op slot. De albergue is in de kelder van een oude school. 28 bedden, geen ventilatie en erg warm. Maar goed, voor €5 mag je niet klagen :)

Vanmorgen om een uur of 7 opgestaan en zo gauw mogelijk de frisse lucht ingegaan. Na een ontbijt op de boulevard het strand afgelopen en toen bleek dat er eigenlijk 3 lange stranden waren. Mooi hoor! 
Hierna gelijk weer de hoogte in. Gisteren was een nr 5 op de moeilijkheidsgraad (zwaarte) en vandaag zou een 4 worden. Het was weer aardig klimmen inderdaad en het was ook al vroeg vrij warm. Tussendoor was er ook geen gelegenheid om wat te drinken of te eten. Alleen bergen, zon en koeien. Wel een heel mooie omgeving, allemaal kleine paadjes langs de kustlijn tussen het struikgewas door.
Na 20 km in Orio aangekomen waar het eerste restaurant was. Daar een gemixte salade genomen voor de broodnodige vitamientjes. Al gauw begon het te regenen en toen maar weer omgehangen en verder op pad gegaan. Na 26 km dan eindelijk in Zarautz aangekomen. De albergue was ook hier in een heel groot, oud gebouw. Ik was nog niet binnen of het noodweer brak los, een groot gordijn van regen,  na de eerste plichtplegingen zoals douchen en de was doen - ik had nog natte was van gisteren bij me - maar het regenpak aangetrokken en aan de boulevard een tapasbar opgezocht. Daar ook weer heerlijke tapas met een lekker glad wijn gedronken. Na het eten teruggezwommen naar de albergue en het bed ingedoken. Ook hier gaat het licht om 2200 uur uit.

Vanmorgen opgestaan en het regende al. Eerst ontbeten in de hoop dat de regen zou stoppen en na een half uurtje was dat ook zo. 5 Minuten nadat ik op pad was regende het alweer dus de regenjas maar tevoorschijn gehaald. Is toch wat onprettig lopen want de temperatuur is prima. Het eerste stuk ging over een voetpad langs de zee tot het eerste dorp. Mooie uitzichten van regenbuien die Overveen zee aan kwamen waaien. Na dat dorp ging het al gelijk omhoog en met regen is dat niet zo prettig. Een aardige klim waardoor ik het al aardig warm kreeg. Bovenop aangekomen bleek het nog niet het einde te zijn een eindje verderop ging het verder omhoog. Zweet begon al aardig te stromen. Bovenop de bult bleek dat gelijk erna het pad weer helemaal naar beneden naar zeeniveau ging, aardige schuiver weer naar beneden! Daar beneden bleken de laatste opnamen gemaakt te zijn voor de laatste serie van Game of Thrones, waar de Dragon queen uit de boot komt en aan land gaat! 

Het vervelende was dat ik vanaf daar weer weer omhoog moest en dat was een aardige klim. Tot nu toe de zwaarste etappe die ik had gehad. Denk ook niet dat het nog erger kan :). De zwaarste maar ook de mooiste. Wat een prachtige uitzichten en omgevingen. Zo ziende ze bij ons niet.  Na een tijd zwoegen eindelijk in Deba aangekomen. Als de zon zou schijnen een prachtig leuk plaatsje met een prachtig strand. De albergue is daar op de eerste verdieping van het treinstation. Grappig!!

Op de valreep nog even een snel berichtje want ik lig al in bed en ben aardig kapot. Vanmorgen gelijk na vertrek al over een korte afstand naar 250 meter en een kwartiertje later naar de 490 meter. Nou dan heb ik vóór 1100 uur de pijp al leeg! Vooral als het geheel zig een uur later weer voordoet als je eerst terug bent gegaan naar zeeniveau ????. Maar goed niet klagen, ik wilde het zelf en als je ziet hoe mooi het hier is is het wel de moeite waard. Om 4 uur vanmiddag kwam ik aan in het dorp waar ik eigenlijk wilde blijven maar de overnachting stond me biet aan. Daarom maar 10 km doorgelopen om naar een andere albergue te gaan. Was wel weer 300m klimmen maar uiteindelijk wel de moeite. De enige overnachter en een mooi uitzich. 

Welterusten.

De albergue van gisteravond was een eindje verder als de meesten gingen, 9 km vader, en was een groot huis tegenover een klooster, waar ook overnacht kon worden. In dit huis was, buiten één fietser, niemand aanwezig. Lekker rustig dus. Bovenop een berg met een mooi uitzicht! Vanmorgen met een zon in de rug vertrokken. Het zou een redelijk vlakke weg worden met twee heuveltjes er in en in totaal 17 km. Ergens moet er iets fout zijn gegaan want de 17 werd 24 en bij de 2 heuveltjes kwam een bergje van 380 meter bij. Tegenvaller dus. Temeer omdat ik me de laatste dagen niet zo lekker voel. Ergens wat verkeerds gegeten en voel me al 2 dagen misselijk. Maar goed, het was mooi weer en er werd geen regen verwacht. Onderweg kom je de vreemdste dingen tegen, rare plaatsnamen, paprika's aan de dakgoot, geiten die midden in het bos aan een boom staan vastgebonden. Vreemd volk die Spanjaarden. Maar wel een heel mooie route deze, heel erg/meer als ik dacht bergachtig maar ontzettend mooie natuur die je bv niet ziet als je hier met de auto zou rondrijden. Na de onverwachte bult van 380 meter, die toch een aardig stijgingspercentage had aangekomen in Gernika. Gernika is bekend/beroemd vanwege het schilderij van Picasso en het bombardement in de Spaanse burgeroorlog. De geïnteresseerden moeten maarveven op Wikipedia zoeken op Gernika of Guernika. Kortom een redelijk stadje met een eeuwenoude eik voor het parlement en een replica van het schilderij van Picasso in het park. Omdat het weekend is en de albergues vol zitten met weekend lopers (Spaans-luidruchtig) een klein hotel genomen waar ook prima kan worden gegeten.

Morgen op weg naar Bilbao.